Στο blog μας μπορείτε να δείτε

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Το δικό μας παραμύθι.


Μια δραστηριότητα στο πλαίσιο της διαθεματικής προσέγγισης της έννοιας του φθινοπώρου.
Με αυτή τη δραστηριότητα προσπαθήσαμε να γράψουμε το δικό μας παραμύθι εμπνευσμένο από τον πίνακα του Βαν Γκογκ " Φθινοπωρινό τοπίο με τέσσερα δέντρα".


     Τα παιδιά αφού παρατηρήσουν τον πίνακα, προσπαθούν με τη βοήθεια μας να συνθέσουν μια ιστορία .Η βοήθεια μας έγκειται στη δημιουργία ενός χωροχρονικού πλάνου, για να έχει η ιστορία μας αρχή , μέση και τέλος .Έτσι κάνοντας ορισμένες ερωτήσεις, όπως πόσα δέντρα βλέπετε, τι εποχή μπορεί να είναι, που να βρισκόμαστε, τι να ζητά η γυναίκα κ.ά. φτιάχνουμε ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο εκφράζονται οι σκέψεις των παιδιών, τις οποίες καλούμαστε να βάλουμε στη σειρά και να φτιάξουμε την ιστορία μας.
Το παραμύθι που φτιάξαμε με αφορμή αυτόν τον πίνακα είναι:

Το μαγικό δάσος του Φθινοπώρου

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα δάσος με πολλά δέντρα.Μερικά από αυτά είχαν χάσει τα φύλλα τους γιατί φύσηξε ο αέρας και τα έριξε κάτω στο χώμα.Είχαν χρώμα κίτρινο γιατί ήταν φθινόπωρο.Στο δάσος υπήρχαν μεγάλα και μικρά δέντρα.
   Ο ουρανός ήταν γκρίζος και ο καιρός άσχημος.Μπορεί να βρέξει. Ο αέρας φυσούσε και κουνούσε τα πεσμένα φθινοπωρινά φύλλα.
Μια γυναίκα με μαύρα ρούχα και άσπρο μαντίλι στο κεφάλι της φάνηκε μέσα στο δάσος και κάτι έψαχνε . Ίσως ένα καταφύγιο για να προστατευτεί από τον άσχημο καιρό.
    Μέσα στο δάσος όμως συμβαίνει κάτι μαγικό! Τα πεσμένα φύλλα , με το φύσημα του αέρα σκορπούν τριγύρω και κρύβουν το δρόμο.Μήπως τα δέντρα είναι μαγικά;Μήπως κάποιος μάγος έκρυψε το δρόμο; Η γυναίκα με τα μαύρα χάνει το δρόμο που οδηγεί στο σπίτι της και περπατά ανήσυχη μέσα στο δάσος.
Ξαφνικά μια καλή νεράιδα εμφανίζεται μπροστά της.Φοράει γαλάζια ρούχα,έχει ξανθά ίσια μαλλιά και ωραία ροζ φτερά.Στο ένα της χέρι κρατάει ένα ροζ ραβδάκι με ένα αστεράκι.Πλησιάζει τη γυναίκα με τα μαύρα και της λέει:
-Καλή μου γυναίκα, τι κάνεις εδώ μέσα στο μαγικό δάσος του φθινοπώρου; Ψάχνεις κάτι;
-Έχασα το δρόμο για το σπίτι μου, της απάντησε φοβισμένα η γυναίκα.
- Μη φοβάσαι, της λέει η νεράιδα. Εγώ θα σε βοηθήσω να βρεις το δρόμο.
Τότε η νεράιδα κούνησε το μαγικό της ραβδάκι και με ένα μαγικό τρόπο όλα τα φύλλα που σκέπαζαν τη γη, άνοιξαν ένα μονοπάτι. Η νεράιδα λέει στη γυναίκα:
-Ακολούθησε αυτό το μονοπάτι και θα φτάσεις στο σπίτι σου μαζί σου θα έχεις για οδηγό το φίλο μου τον «Μαγούλη».
Ο Μαγούλης ήταν ένα πολύχρωμο πουλάκι που ζούσε μαζί με την νεράιδα στο μαγικό δάσος και την βοηθούσε όταν τον χρειαζόταν.
Η γυναίκα ακολούθησε το μονοπάτι που σχημάτισαν τα πεσμένα φύλλα και μαζί με τον Μαγούλη  έφτασαν στο σπίτι της .Εκεί την περίμεναν ο άντρας της και τα παιδιά της που είχαν ανησυχήσει γιατί είχε αργήσει και κόντευε να νυχτώσει. Όταν την είδαν χάρηκαν παρά πολύ.
Η γυναίκα ευχαρίστησε τον Μαγούλη για την παρέα του, μπήκε στο σπίτι της, έφαγε με την οικογένειά της και όλοι πέσανε να κοιμηθούν. Ο  Μαγούλης γύρισε πίσω στο μαγικό δάσος του φθινοπώρου, όπου το περίμενε η καλή νεράιδα του δάσους.
Έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Τα παιδιά ζωγραφίζουν την ιστορία που έφτιαξαν





Β' ιστορία, του άλλου τμήματος , εμπνευσμένη από τον πίνακα του Ε. Θωμόπουλου, «Αρχή Φθινοπώρου».



ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

    Είναι Φθινόπωρο. Νοέμβριος. Σε ένα χωριό ζει μια οικογένεια. Το σπίτι τους είναι χτισμένο στην άκρη του χωριού, δίπλα σε ένα ρυάκι. Είναι ένα όμορφο αγροτικό σπίτι χτισμένο από πέτρες. Έχει δύο ορόφους. Στον πάνω όροφο υπάρχει ένα μεγάλο ξύλινο μπαλκόνι. Εκεί οι γυναίκες κάθονται πίνουν καφέ και απλώνουν τις κουβέρτες να αεριστούν και τα ρούχα να στεγνώσουν. Η σκεπή του σπιτιού είναι επίσης ξύλινη. Είναι ένα πολύ όμορφο σπίτι. Μπροστά από το σπίτι κυλάει ένα μικρό ρυάκι που έρχεται από το βουνό. Εκεί οι  γυναίκες πλένουν τα ρούχα και τα πιάτα. Από εκεί επίσης παίρνουν νερό για το σπίτι και ποτίζουν τον κήπο τα λουλούδια και τα ζώα. Οι πάπιες που έχουν παίζουν στο νερό όλη την ημέρα. Από το ρυάκι ποτίζεται και ο μεγάλος Πλάτανος που βρίσκεται εκεί. Ο Πλάτανος άρχισε να κιτρινίζει και να ρίχνει τα φύλλα του κάτω γιατί είναι φθινόπωρο. Τα φύλλα αυτά τα μαζεύουν και τα κάνουν κοπριά. Την κοπριά την χρειάζονται για τα λουλούδια και για τον κήπο.

    Κάθε μέρα οι άντρες του σπιτιού πηγαίνουν στο βουνό για να κυνηγήσουν και για να φέρουν ξύλα. Μέχρι το χειμώνα πρέπει να μαζέψουν πολλά ξύλα για να έχουν για το τζάκι. Στο βουνό βρίσκουν επίσης κάστανα και που τα ψήνουν και τα τρώνε.

    Οι δουλειές τους είναι αγροτικές και ζούνε εκεί ευτυχισμένοι με την οικογένειά τους.

Τα παιδιά ζωγραφίζουν την ιστορία τους






            

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...